ایراد دعوای واهی ایرادی که در ماده ی ۱۰۹ قانون آین دادرسی مدنی از سوی خوانده می شود ایراد دعوای واهی نام دارد . این دعوا به قرینه ماده ی ۱۴۴ قانون آین دادرسی مدنی باید تا پایان اولین جلسه دادرسی به عمل آید . ایراد دعوای واهی در غیر از مرحله ی بدوی جایز نیست . دعوا می تواند موضوعا یا حکما واهی باشد مانند : تخلیه در قانون ۱۳۵۶ به جهت انقضا ی مدت که چنین دعوایی واهی است .تامین در این در این ماده می تواند وجه نقد یا مالی غیر از وجه نقد باشددر حالی که خسارت احتمالی در تامین خواسته حتما باید وجه نقد باشد

شرایط گرفتن تأمین

گرفتن تأمین از خواهان، مستلزم درخواست خوانده است؛ بنابراین دادگاه نمی‌تواند مستقلا عمل کند.
در مورد زمان درخواست تأمین باید گفت قانون در این‌باره ساکت است؛ اما نمی‌توان درخواست تأمینی که در اثنای دادرسی و پس از دفاع‌های دیگر خوانده مطرح شود را پذیرفت. قرار رد دادخواست که در ماده ۱۰۹ قانون آیین دادرسی مدنی آمده این امر را تایید می‌کند؛ زیرا رد دادخواست تا اولین جلسه دادرسی معمول است
میزان تأمین، معادل هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل خوانده در مرحله نخستین می‌باشد؛ چون هزینه دادرسی را خواهان می‌پردازد، باید این هزینه را در اینجا منصرف به هزینه‌هایی مانند هزینه کارشناسی، اجرای قرار‌های تحقیق و… که خوانده ممکن است متحمل شود دانست.
نکته‌ای که حائز اهمیت است این که هرچند قانونگذار قرار تأمین دعوای واهی را در ضمن  قرار تأمین خواسته مطرح نموده است؛ ولی این قرار تأمین، کاملا مستقل از قرار تأمین خواسته است. بنابراین لازم نیست شرایط تأمین خواسته را در اینجا رعایت نمود؛ بنابراین  تأمین می‌تواند وجه نقد نباشد یا خواهان معسر و دولت از دادن تأمین معاف نیستند
مهلتِ دادن تأمین را، قانونگذار مشخص نکرده و تعیین آن را بر عهده دادگاه گذاشته است. بنابراین دادگاه علاوه بر میزان تأمین، مهلت آن را نیز مشخص می‌نماید.

قرار رد دادخواست

قرار تأمین به خواهان ابلاغ می‌شود و مهلت دادگاه از تاریخ ابلاغ شروع می‌شود و در طول مدتی که خواهان باید تأمین بدهد، دادرسی متوقف می‌ماند. در صورتی که مهلت به پایان برسد و خواهان تأمین ندهد دادگاه به درخواست خوانده قرار رد دادخواست صادر می‌کند.
بنابراین پایان مهلت و ندادن تأمین به خودی خود موجب صدور قرار رد دادخواست نمی‌شود، بلکه صدور قرار منوط به درخواست خوانده است. پس اگر خوانده در  ضمن قرار تأمین، صدور قرار رد دادخواست خواهان را نیز در صورت ندادن تأمین، درخواست کرده  باشد، با پایان موعد، دادگاه می تواند قرار رد دادخواست را صادر نماید.
نکته‌ای که در این خصوص قابل توجه است این که چنانچه دادگاه قرار تأمین بدهد، خوانده مجاز نخواهد بود به استناد  آن از دادگاه بخواهد که معادل قرار تأمین صادره اموال خواهان توقیف شود. چرا که ضمانت اجرای قرار صادره در ضمن ماده مشخص شده است؛ و نتیجه عدم ایداع تأمین تنها  توقف دادرسی است نه توقیف اموال خواهان و بدیهی است کسی که تأمین نمی‌دهد با توجه به اطلاعی که از قانون دارد در حقیقت پذیرفته است که رسیدگی به دعوایش متوقف شود
در حالی اصل قرار تأمین دعوای بی‌اساس غیر قابل اعتراض و شکایت می‌باشد ولی قرار رد دادخواست ناشی از عدم ایداع تأمین صادره ، از حیث قابلیت شکایت مشمول قواعد عمومی است و بنابراین در محدوده مقررات مربوط می‌تواند قابل تجدید نظر، فرجام و حتی اعتراض ثالث باشد. ممکن است مرجع شکایت، قرار را از جمله به این علت که دعوا واهی نبوده است فسخ و پرونده را برای رسیدگی به ماهیت دعوا به دادگاه صادر کننده قرار برگرداند.

نکات

🔹درخواست تامین دراثنای دادرسی پس از دفاع های دیگر خواننده نمی توان پذیرفت
🔹مهلت دادن تامین را دادگاه معین میکند طبق ماده ۴۴۲
🔹رد دادخواست در ماده ۱۰۹ طبق قواعد عمومی قابل اعتراض است
🔹تو دعوای واهی تامین میتواند غیرنقدی باشد

🔹اعتراض به کم بودن تامین در قانون پیش بینی نشده
🔹موارد گرفتن تامین،  کلیه دعاوی از قبیل اصلی، طاری، درخواست های مربوط به امور حسبی جز مواردی ک قانون امور حسبی مراجعه به دادگاه را مقرر دانسته
🔹اصل تامین و مهلت آن قابل شکایت نیست

This template supports the sidebar's widgets. Add one or use Full Width layout.
Read more:
آیین نامه اجرایی قانون تشویق و حمایت سرمایه گذاری خارجی

وزارت امور اقتصادی ودارایی هیئت وزیران در جلسه مورخ 24/6/1381 بنا به پیشنهاد شماره 29778 مورخ 23/5/1381 وزارت امور اقتصادی...

Close